Profil de Take itLONG LIVE THE KINGPhotosBlogListesPlus Outils Aide

LONG LIVE THE KING

Wellcome

Lecteur Windows Media

5 février

up

up
up
up
up
2 décembre

"น้ำตกกระทิงไล่"

"น้ำตกกระทิงไล่"
 
เมื่อหลายวันก่อนไปผมได้มีโอกาศไปผาลาดรอยวัวมา โดยทางอยู่ตำบล แม่ข้าวต้ม ทางเข้ามีป้ายเล็กเขียนว่า ผาลาดรอยวัว ก็ใช้มอไซ
 
ไปด้วยกัน 4 คัน เมื่อไปถึงผาลาดรอยวัว จะมีน้ำตกเล็กๆอยู่ 3 แห่งก็คือ น้ำตกนางแลใน น้ำตกตาดฟ้า และน้ำตกตาดถ้ำ เส้นทางที่เข้าไป
 
ดูน้ำตกนั้นลำบากพอตัวเลย เราต้องขับรถผ่านสะพานที่คอสะพานขาด เจอกันเส้นทางที่ชันและอันตราย เพราะเป็นเส้นทางดินที่ลัดเลาะ
 
ตามไหล่เขากว้างประมาน 1 เมตร ถ้าตกไปผมว่ามีตายแน่ๆ เราขับรถกันไปเรื่อยๆ จนเลยแผนที่ แล้วก็ได้ไปเจอฝูงวัว กับฝูงควาย แต่เราก็
 
ยังไม่ทราบว่ามันเลยน้ำตกตาดถ้าซึ่งเป็นน้ำตกสุดท้ายในแผนที่ไปแล้ว จึงตกลงกันว่าจะกลับเพราะเข้าไปลึกพอสมควร และเป็นเวลาบ่าย
 
แก่แล้ว กลัวจะมืดก่อน และช่วงที่น่ากลัวก็มาถึง เมื่อเรากำลังจะเลี้ยวกลับ มีวัวลักษระคล้ายกระทิง ไม่รู้ว่าเป็นกระทิงจริงๆรึป่าว มันทำท่า
 
จะไล่ จึงต้องรีบขับรถหนี กลัวตาย 55+ เมื่อเดินทางกลับจึงได้เห็นป้ายน้ำตกตาดถ้ำ ซึ้งเป็นน้ำตกสุดท้ายในแผนที่ เราเลยตั้งชื่อให้มัน
 
ใหม่ว่า"น้ำตกกระทิงไล่" เพราะเพิ่งโดนไล่มาหยกๆ มันมีลักษณะเป็นน้ำตกเล็กๆ เราพักเหนื่อยกันที่ซักพักแล้วก็เดินทางกัน ต่อ มาเจอ
 
น้ำตกตาดฟ้า มันมีลักษณะเป็นก้อนหินขนาดใหญ่ ขวางลำธารอยู่ และมีน้ำไหลผ่ากลางก้อนหิน เราเอาเท้าไปแช่น้ำเล่น ที่ตาดฟ้าซักพัก
 
แล้วขับก็ขัยรถกลับออกมา ก็ได้เจอ"ผาลาดรอยวัว" เมื่อไปถึง ผาลาดรอยวัว มันมีลักษณะเป้นก้อนหินขนาดใหญ่พอสมควร แต่มันดันมี
 
รอยเท้าวัวอยู่บนก้อนหิน เป็นไปได้ไงผมก็ไม่รู้ มีตำนานเล่าว่า มีพระอรหันรูปนึง เดินทางมาไกล มีแม่นางคนนึงชื่ออะไรผมก็จำไม่ได้ แล
 
เห็นแล้วรู้สึกศรัทธา จึงได้ทำข้าวต้มมาถวาย แต่ปรากฏว่าข้าวต้มที่น้ำมาถวายนั้น ดิบ นางจึงได้เททิ้งที่ลำน้ำนั้น จึงเป็นที่มาของแม่น้ำแม่
 
ข้าวต้มและตำบล แม่ข้าวต้ม..........มันเกี่ยวรอยเท้าวัวบนหินยังไงก็ไม่รู้
 
18 novembre

นิยามความรักตามกฎหมาย

 

"...ความรัก เป็นสิ่งที่เกิดจากใจไม่อาจบังคับกันได้

 ความรักที่แท้จริงคือความปรารถนาดีต่อคนที่ตนรัก

ความยินดีที่คนที่ตนรักมีความสุข

การให้อภัยเมื่อคนที่ตนรักทำผิด และการเสียสละความสุขของตน

เพื่อความสุขของคนที่ตนรัก..."

...วรรคหนึ่งของ คำพิพากษาฎีกาที่ 6083/2546...

17 septembre

เวลารักใคร . . .


 

เวลารักใคร . . . อย่าเสียใจในสิ่งที่คุณทำ
แต่ . . . จงเสียใจในสิ่งที่คุณไม่ได้ทำ


เมื่อเวลาผ่านไป . . . เราอาจจะต้องมานั่งเสียใจ
ว่าวันนั้น . . . ทำไมเราไม่ทำแบบนี้
ถ้าเราทำแบบนี้ . . .เรื่องนั้นอาจจะดีกว่านี้ก็ได้

คนเราไม่อาจย้อนเวลา กลับไปแก้ไขอดีตได้
เพราะอดีตไม่เคยหวนกลับ
เวลา . . . ไม่อาจย้อนคืนโอกาส
ในเรื่องบางเรื่อง . . . อาจจะมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต


ในเมื่อตอนนี้ . . . เรายังมีโอกาสทำสิ่งดีๆ
ทำเรื่องดีๆ ให้กับคนที่เรารัก . . . ก็ทำไปเถอะ
ทำไปเลย . . .ให้ไปเลย . . .


โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึกดีๆ
ความรู้สึกห่วงหา และเอาใส่ใจให้ไปเถอะ
ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ . . . เพียงให้อย่างมีสติ
ทำแล้วไม่ทุกข์ไม่กระทบใคร . . . ให้ไปเถอะ
ทำไปเถอะ...ขอให้ทำให้ดีที่สุด..

เพราะเมื่อวันเวลาผ่านไป . . . สิ่งต่างๆ อาจผ่านพ้น
บางเรื่องอาจจบและจากไป . . . บางเรื่องอาจคงอยู่ในความทรงจำ
แต่อย่างน้อยเราได้ให้. . . ได้ทำในสิ่งที่อยู่ในใจไปหมดแล้ว
เมื่อเรามานึกถึง . . .มันจะเป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป

 
12 juillet

....

 

วันที่ยาวนานที่สุด คือวันที่หัวใจของเธอไม่มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

 

  

เพราะการยิ้มเท่ากับเป็นการสร้างพลังให้กับตนเอง
นอกจากนั้นยังทำให้ผู้อื่นรู้สึกดี
ผ่อนคลายและเป็นมิตรเพิ่มขึ้นด้วย...

เมื่อเกิดเหตุร้าย จงยิ้ม
เมื่อกังวลใจ จงยิ้ม

เมื่อเบื่อหน่ายท้อแท้ จงยิ้ม
และเมื่อมีความทุกข์ จงยิ้ม

เพราะการยิ้มเท่ากับเป็นการสร้างพลังให้กับตนเอง
ว่าจะสามารถเผชิญกับปัญหานั้นๆ ให้ได้

นอกจากนั้นยังทำให้ผู้อื่นรู้สึกดี
ผ่อนคลายและเป็นมิตรเพิ่มขึ้นด้วย

ยิ้มจากใจในส่วนลึก
กลั่นออกมาทุกครั้งที่เป็นทุกข์

...ความสุขเกิดขึ้นได้ทันทีที่ขยับมุมปากแล้วยิ้ม...